MEHMET AKİF ERSOY'UN DİLİYLE AVRUPA VE BATI
Reklam
Reklam
Mahmut Toptaş

Mahmut Toptaş

MEHMET AKİF ERSOY'UN DİLİYLE AVRUPA VE BATI

16 Ocak 2018 - 15:46

MEHMET AKİF ERSOY’UN DİLİYLE AVRUPA VE BATI
Mahmut TOPTAŞ

“Girmeden tefrika bir millete, düşman giremez; 
Toplu vurdukça yürekler onu top sindiremez. 
Bırakın eski hükûmetleri meydandakiler
Yetişir, şöyle bakıp ibret alan varsa eğer. 
İşte Fas, işte Tunus, işte Cezâyir, gitti. 
İşte Îrân’ı da taksîm ediyorlar şimdi. 
Bu da gâyetle tabî’î, koşanındır meydan; 
Yaşamak hakkını kuvvetliye vermiş Yaradan. 
Müslüman, fırka belâsıyle zebun bir kavmi, 
Medenî Avrupa üç lokma edip yutmaz mı? 
Ey cemâat, yeter Allâh için olsun, uyanın...
Sesi pek müdhiş öter sonra kulaklarda çanın!
Dilenci mevki’i, milletlerin içinde yerin!
Ne zevki var, bana anlat bu ömr-i derbederin?
Şimâle doğru gidersin: Soğuk bir istikbâl, 
Cenûba niyyet edersin: Açık bir istiskàl!
«Aman Grey! Bize senden olur olursa meded...
Kuzum Puankare! Bittik... İnâyet et, kerem et!»
Dedikçe sen, dediler karşıdan: «İnâyet ola!»
Dilencilikle siyâset döner mi, hey budala?
Siyâsetin kanı: Servet, hayâtı: Satvettir, 
Zebûn-küş Avrupa bir hak tanır ki: Kuvvettir. 
Donanma, ordu yürürken muzafferen ileri, 
Üzengi öpmeye hasretti Garb’ın elçileri!
O ihtişâmı elinden niçin bıraktın da, 
Bugün yatıp duruyorsun ayaklar altında?
«Kadermiş!» Öyle mi? Hâşâ, bu söz değil doğru;
Belânı istedin, Allah da verdi... Doğrusu bu.
Bu, yanmadık yeri kalmışsa, kağşamış yurda, 
Meğerse Avrupa kundak sokar dururmuş da,
«Uyan şu uykudan, etrâfı yangın aldı, yetiş!»
Demek lüzûmunu hiçbir beyin düşünmezmiş.
Koşarken Avrupa ta’cîle ihtizârımızı;
İçerde bir sürü hâin kazar mezârımızı!
«Gebermek istemeyiz biz!» desek de kim dinler?
Kımıldasan, «Ezeriz, mahvolursunuz!» derler!
O zaman Rusya’da hâkimdi yaman bir tazyik...
Zulmü sevdirmek için var mı ya bir başka tarik?
Düşünen her kafanın mutlak ezilmekti sonu!
Medenî Avrupa, bilmem, niye görmezdi bunu? 
Süngü, kurşun gibi kestirme ölümlerle ölen; 
Yâhud işkenceler altında ecelsiz gömülen:
Bir selâmet yolu varmış... O da neymiş: Mutlak, 
Dîni kökten kazımak, sonra, evet, Ruslaşmak!
O zaman iş bitecekmiş... O zaman kızlarımız,
Şu, tutundukları gâyet kaba, pek ma’nâsız
Örtüden sıyrılacak... Sonra da erkeklerden, 
Analık ilmini tahsîl edecekmiş... Zâten, 
Müslümanlar o sebepten bu sefâlette imiş: 
Ki kadın «sosyete» bilmezmiş, esârette imiş!
Din için, millet için iş görecek alçağa bak: 
Dîni pâmâl edecek, milleti Ruslaştıracak!
Bunu Moskof da yapar, şimdi rızâ gösterelim; 
Başka bir ma’rifetin varsa haber ver görelim!
Al okut, Avrupa tahsîli desinler, gönder, 
Servetinden bölerek nâ-mütenâhî para ver; 
Sonra bir bak ki: Meğer karga imiş beslediğin!
Hem nasıl karga? Değil öyle senin bellediğin!
Sâde bir fuhşumuz eksikti, evet, Ruslardan...
Onu ikmâl ediverdik mi, bizimdir meydan!
Kızımın iffeti batmakta rezîlin gözüne...
Acırım tükrüğe billâhi tükürsem yüzüne!
Üdebânız hele gâyetle bayağ mahlûkàt...
Halkı irşâd edecek öyle mi bunlar? Heyhât!
Kimi Garb’ın yalınız fuhşuna hasbî simsar; 
Kimi, Îran malı der, köhne alır, hurda satar!
Düşme ey âvâre millet, bunların hızlânına; 
Vâkıfız biz hepsinin pek muhtasar irfânına: 
Şark’a bakmaz, Garb’ı bilmez, görgüden yok vâyesi; 
Bir kızarmaz yüz, yaşarmaz göz bütün sermâyesi!
Garb’ın ebedî gayzı ederken seni me’yûs, 
«İslâm’a göz açtırmayacak, dersen, o kâbûs;»
Mâdâm ki Hakk’ın bize va’dettiği haktır, 
Şark’ın ezelî fecrî yakındır, doğacaktır.
Garb'ın âfâkını sarmışsa çelik zırhlı duvar; 
Benim îman dolu göğsüm gibi serhaddim var. 
Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir îmânı boğar, 
«Medeniyyet!» dediğin tek dişi kalmış canavar?”


 

Bu yazı 14960 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum