Reklam
Reklam
Hasan Baran

Hasan Baran

Talat Duru

23 Aralık 2019 - 13:50

“Bir bir geçiyor ömrümden

Gidip de gelmeyen günlerim

Görünüyor bir sihirli tülden

Sevinçlerim kederlerim.”

Böyle yazmıştı Talat Duru amca…

O, soylu şehir Karaman’ın Talat amcası…

Tarihi soylu şehirlerin nasıl meydanlarında cami avlularında ulu çınarları varsa, şehrin belleğine iz düşen insanlardan oluşan ulu çınarları da vardır. Bu ulu çınarlardan biriydi Talat Duru amca… Karaman’ın tarihini, geçmişini, örfünü âdetini, kültürünü, yemeklerini, iz bırakmış kişileri ve lakaplarını çok iyi ortaya koyan bir araştırmacıydı ve bu derlemelerini, birikimlerini yayınladığı yazılarla, kitaplarla çok sevdiği Karaman’ın geleceğine kalıt bırakmıştır.

Yunus Emre’nin Karaman’lı olduğunu belgeleyen çalışmaları eşsizdi.

Talat Duru amca 1931 yılında Yunus Emre Tekkesi’nin yüz metre kuzeyinde, Hacı Molla Çıkmazı’ndaki bir evde doğduğunda babam Gönüller Sultanı Muammer Baran 5 yaşındaydı. Karaman’ın yetiştirdiği büyük şair Bekir Sıtkı Erdoğan da 5 yaşındaydı. Karaman’ın o zamanlar nüfusu beş bin kadardı. Herkes birbirini tanır, birbirine merhaba der, selam verirdi. Aynı zaman diliminde doğmuş yaşamış bu üç ulu çınar, bütün Karaman’a bir ömür merhaba dediler, insanlığın, kültürün selamını verdiler.

Kazanlarda kaynayan bulgur kokularıyla büyüdü Talat Duru amca. Bu koku, Yunus Emre’den, Karamanoğlu Mehmet Bey’den, yılkı atlarının rüzgâr gibi koşup durduğu Karadağ’dan esen Karaman’ın öz kokusuydu. 

Çocukluğundaki bu bulgur kokusunu bu büyük insan kültüre çevirdi. Sade tertemiz ömrünü Karaman’a adadı.

Ulu bir çınar oldu.

Bu yazı 5947 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum