Yurtdışından döndüğüm 2008 yılıydı.
Atalarımızın mezarlarını sık sık ziyaret etmeyi
Sıla-i rahim yapmayı çok seven biriyim.
Özellikle yurtdışına giderken, yurtdışından geldiğimin ilk günleri mezarlık ziyaretini yıllardır hiç ihmal etmemişimdir.
Bir gün yine Karaman mezarlığında ziyaretteydim.
Yan tarafımıza Almanya plakalı bir vatandaş, ailesiyle mezar ziyaretine gelmişti.
Dualar ettikten sonra şöyle bir sağa sola bakındı.
Belli ki atalarının mezarını sulamak için su kabı arıyordu.
Daha sonra benim yanımdaki su kabını görmüş olmalı ki,
Selam vererek, abi şu su kabını alabilir miyim?
Tabii ki alabilirsin, Allah kabul etsin ziyaretini dedim.
Uzun zaman vatandan ayrı kalmanın,
Sıla’yı rahim yapamamanın üzüntüsü vardı yüzünde…
Kendisine su kabını verirken, İsmini sordum;
“Mustafa” dedi.
“Mustafa, bir soru daha sorabilir miyim?”
“Buyur abi, ne demek sorabilirsin.”
“Ziyaret ettiğin mezar kimlere ait?”
“Hem babam, hem de anneme ait abi.”
“Onlarla sağlıklarında ne kadar beraber oldun?”
“Yurtdışına gitmeden önce ve askerden döndüğüm yıllara kadar.
Ayrıca her yıl izine geliyoruz 5-6 hafta gibi bir beraberliğimiz oluyor.”
“Tamam, çok güzel.”
“Şimdi sana çok özel bir soru daha soracağım.
Cevap verip vermemek sana kalmış.”
“Buyur abi sor.”
“Annen ve babanla geçmişte beraber iken, sağlıklarında evladım bir bardak su katar mısın? Veya bir başka şey istediklerinde…
Candan, canı gönülden, seve seve,
Buyur anneciğim, buyur babacığım şifa olsun diyerek hiç su verdin mi?
İsteklerini tam yerine getirdin mi?”
Durdu durdu gözleri doldu bir müddet sonra derin bir nefes aldı.
“Abi keşke şimdi sağ olsalar da sırtımda taşısam…”
İnsan ölünce kıymetleniyormuş.
Çeşmeden su kabını doldurdu
Kurumuş olan mezarlarına bolca su dökerken…
O zaman aklıma gelen şu satırları not almıştım.
“Sağlığında dirisine sevgi ve hürmet göstermediğiniz atalarınızın, ölünce mezarlarını sulamakla onları asla mutlu edemezsiniz.”
Yorumlar
Kalan Karakter: