Ancaaak.
O kadar örselendi ki bu iki kelime.
İnsan düşününce;
Ömründen ömür gidiyor.
O kadar hırpaladık ki.
Biz bu muyduk demekten kendimi alamıyorum ben şahsen.
Hatta yahu, birde Türk ve Müslüman olmasan nasıl olurdun demek geçiyor içimden.
Bendemi bir arıza var dediğim bile oluyor bazen.
Öyle ki;
Haya sıyrılmış inmiş, öyle yüzsüz lük ki, her yerde.
Diyor ya merhum Akif’imiz.
İşte tamda bu.
Elbette istisnalar vardır.
Olmalıdır da.
Ancak genel görüntü acınası halde.
Menfaat en öne geçmiş durumda.
Altta kalanın denir ya.
Birebir aynısı maalesef.
İşin daha da garibi şudur.
Bu iki onur madalyamızı, çok daha hassas olması lazım gelenler hırpalıyorlar.
Bu benim naçizane tespitim.
Bilmiyorum yanılıyor muyum?
Hepimiz de şu hastalık var gibi.
Tek doğru var hayatta.
O'da benim dediğim.
Pek çok insanımız şunu der hâle geldi.
"Türklük buysa,
Müslümanlık şu gördüğümse;
Ben değilim".
Belki sizlerde şahit oluyorsunuzdur bu gibi tavırlara.
Birde siyasî kutuplaşma var ki evlere şenlik.
Bereket O cenahta, politika gereği gibi bir soğutucu var.
Demem o ki;
Bazı değerler vardır ki, üzerine titremek gerekir.
Türklük ve Müslümanlık bunların en başta gelenidir.
Az öğüt, çok örnek.
Şimdilerde maalesef tam tersi gibi bir görüntü var.
İnşallah iyi olur demek isterdim.
Ancak bu işler inşallah ile olmaz.
Bu iş hudut nöbetinde uyumamak kadar önemlidir.
İnşallah der uyursak, kendimizi çok farklı yerde buluruz.
Her şeye rağmen enseyi karartmamak gerekir diye düşünüyorum.
Kalın sağlıcakla.
Yorumlar
Kalan Karakter: