KARAMAN MUTFAĞINDA KULLANILAN ARAÇ - GEREÇLER VE KELİMELER...
Reklam
Reklam
MİSAFİR YAZAR

MİSAFİR YAZAR

KARAMAN MUTFAĞINDA KULLANILAN ARAÇ - GEREÇLER VE KELİMELER (HALİL İBRAHİM İNCEKARA)

10 Kasım 2018 - 13:34

Ağda : Büyük bakır kazan. Koyu pekmez.

Alaya : Siyah ve kokulu üzüm.

Alavurt : Kabaktan yapılmış su kabı.

Ambar : Erzak Konulan Yer.

Aşene : Yemek Pişirilen Yer.

Avait : Düğünlerde toplanan yiyecek

Aylak : Bedava.

Bacıldan : Domates

Bakır Tava : Çorba ve yemeklerin yağını eritmek için kullanılan bakırdan yapıpmış tavadır.

Bakraç : Helkenin büyüğü kova.

Balcan : Patlıcan.

Bandırma : Pekmez ve cevizle yapılan sucuk.

Bastırık : Yağ, peynir v.b. maddeleri saklamaya yarayan yer.

Batak : Çömleğin küçüğü.

Batbat : Ördek.

Beze : Hamurun küçük parçalara ayrılmış hali.

Bıçkı : Testere.

Bidik : Çörek çeşidi.

Billur : Bardak.

Bişirgeç : Yufkayı saç üzerinden alarak tandır ateşine tutmada kullanılan kılıca benzeyen tahta parçası.

Bitek : Topraktan yapılmış un, buğday koymaya yarayan kap.

Bocut : Testinin küçüğü.

Bostan : Salatalık. Kavun, karpuz ekili tarla.

Buhare : Baca

Bülüç : Civciv

Büzgülü : İri taneli ala siyah üzüm.

Cezve : Kahve pişirmede kullanılan küçük, kulplu kaplar.

Cezir : Havuç

Cingil : İçine süt konan ve yoğurt çalınan küçük, saplı helke.

Cingil : Küçük üzüm salkımı.

Cubur : Üzümün ezilmiş hali.

Curruk : Su gibi

Cüccem : Çörek otu.

Cücük : Soğanın göbeği.

Cüllü : Hindi yavrusu.

Çebiç : 1 yaşındaki keçi

Çencire : Tencere.

Çıkı : İçine azık konan bez bohça.

Çıtlık :Menengiç

Çitlek : Ayçiçeği

Darı : Mısır.

Debit : kızıl üzüm.

Delikli : Pirinç, mercimek v.b. maddeleri süzmeye yarayan delikli kap.

Devşirme : Toplama.

Dıkım : Ekmek parçası (lokma).

Dibek : İçinde buğday, ceviz, fındık v.b. maddelerin dövüldüğü kap.

Dibek Eli : Dibek demiri.

Dolma (Sarma) Taşı : Dolma ve sarmaların üzerine konan delikli taş.

Dutu : Bohça

Elli : Saç üzerinde pişen ekmeği tandır ateşine daldırmaya yarayan 4 parmaklı demir.

Elek : Taneli ve unlu maddeleri elemeye yarayan alet.

Eğrim : Domates.

Eğsiranı : Hamur kesmeye yarayan alet.

Emsiz : Beceriksiz

Etekçek : Önlük

Esebalı : Dayanıklı üzüm.

Ferik : Pilicin büyüğü

Firek : Domates.

Fıçı : Tahtadan yapılmış su kabı.

Gabertme : Bişi.

Gallak : İri

Gille : Domates

Gli : Kabuğu soyulmuş yeşil tane ceviz

Gora : Anahtar

Göcen : Tavşan yavrusu.

Gövlek : Tahta kova.

Göynümüş : Hafif yanmış.

Gözer : Nohut, fasulye gibi iri taneli ürünlerin elendiği alet.

Gumpir : Patates.

Gupa : Kulplu bardak.

Guşane : Tencerenin küçüğü.

Güğüm : İçerisine su konan bakır kap.

Günsü : Pekmezlik üzüm.

Harım : Bahçe

Halaz : Alev

Havan : İçinde çeşitli şeyler dövülerek ezilen çukur alet.

Har : Kuvvetli ateş.

Harar : Büyük çuval

Hareni : Küçük kazan.

Helke : Kova.

Hırtlak : Kavunun en küçük hali.

Horanta : Aile etrafı.

Iccak : Sıcak.

Incık : Titiz

Ismarıç : Sipariş-Ismarlama.

İbrik (Ibrık) : İçerisine su konan ülüklü kap.

İli : Ilık.

İlibitce : Gelincik.

İlişe : Sebze fidesi.

İskemle : Sandalye.

İspirte : Kibrit

İzbe : Dolap.

Kalbur : Hububat elemeye yarayan alet.

Kak : Elma, armut v.b. meyvelerin kurusu.

Kartop : Patates

Kavurga : Nohut kavurması.

Kazan : Düğün yemeklerinin pişirildiği iki kulplu büyük kap.

Kekre : Ekşimsi, buruk

Kelek : Olmamış Kavun. (hırtlak – kavun arası hali)

Kevkir : Uzun saplı süzgeç. Genellikle pekmez yapımı sırasında pekmezin havalandırılması için kullanılır.

Kirtikli : Kenarı süslü bakırdan yapılmış yemek kabı.

Kolcak : İş yaparken kola takılan bez.

Köksü : Ateş karıştırıcı alet.

Könez : Kor

Küncü : Susam.

Küp : İçinde gıda maddesi saklamaya yarayan toprak kaplar.

Küre : Ocakta tencere koymak için yapılan özel yer.

Kürek : Etli ekmek ve börek yapımında fırınlarda kullanılan tahtadan yapılmış alet.

Leğen : Özellikle düğün pilavlarının pişirildiği büyük yayvan kap.

Leğençe : Leğenin küçüğü.

Lenger : Geniş tabak, küçük leğen

Maltıs : Kömür ocağı.

Mangal : 4 ayaklı ocaklarda kalan közlü ateşin konduğu kap. Genellikle kış günlerinde

odaya konur. Üzerinde yemek, ekmek ısıtılır. Kahve pişirilir.

Maşa : Yanmış odun kömürü tutmaya yarayan alet.

Maşrapa : Kulplu madeni sürahi.

Mayalı : Bazlama türü ekmek.

Mısırga : Hindi.

Mihdan : Buğday ile arpanın karışmış şekli.

Odbeli : Ateş Küreği.

Oklava : Hamur açmakta kullanılan silindir biçimindeki değnek.

Parç : Su tası.

Pasa : Pide fırınlarında hamur bezelerini koymaya yarayan tahta kap.

Pelit : Palamut

Peşkir : Havlu.

Pıtpıt : Düğürcüğün küçüğü (simit bulgur)

Pinti : Cimri

Saç (sac) : Tandırda ekmek pişirmeye yarayan alet.

Sacayağı : Ateş üzerinde ısıtılacak güğüm ve ibriklerin konduğu 3 ayaklı demir.

Safa : Su bardağı.

Sahan, Sahın : Metalden yapılmış yemek tabağı.

Senit : Ekmek, yufka, baklava v.b. maddeleri açmaya yarayan tahta.

Sındı : Makas.

Sıygıç (zıygıç): Kavrulmuş kemikli et

Sini : Yer sofrası için kullanılan büyük tepsi.

Sitil : Küçük kova

Sumat : Sofra bezi.

Şebit : Yufka ekmeği.

Şırana : Pekmezlik üzüm çiğnenen yer.

Taklamak : Yarmak, bölmek.

Taptup : Taze yufka.( Mayalıdan ince, yufkadan kalın, orta büyüklükte ekmek)

Tas : Küçük çukur kap. (Genellikle çorba ve sulu yemekler için kullanılır.)

Tencere : Yemek pişirmeye yarayan geniş ve derin kap.

Testi : İçine su konan toprak kap.

Tıkı : Yayık.

Tokat helke : Bakır yoğurt kabı.

Töğmeken : Semiz otu.

Üğütlemek : Ayıklamak.

Ülübü : Fasulye.

Yannık : Tuluk.

Yarma : Aşurelik buğday.

Bu yazı 12983 defa okunmuştur .

YORUMLAR

  • 0 Yorum