Fıkra paylaşmak adetim değil ama bu fıkrayı pek beğendim:*
Trump, şoförünün kullandığı limuzin ile kırsal alanda hızla yol almaktaymış. Yanından geçtikleri köyün domuz çiftliğinden kaçan bir domuz yolun ortasına çıkıvermiş. Şoför direksiyonu kırsa da domuza çarpmayı engelleyememiş. Domuz ölmüş.
Durmuşlar...
Trump şoföre talimat vermiş:
-"Git şu çiftliğe, domuzu öldürdüğünü söyle, ne isterlerse ver."
Şoför arabadan inip çiftliğe gitmiş. Aradan yarım saat geçmiş. Geri dönmüş...
Elinde bir şişe şampanya, yanaklarında rujlu öpücük izleri, saçı başı darmadağın...
Trump hayret içinde şoföre sormuş:
-"Yahu ne oldu da bu kadar geç kaldın ?"
Şoför anlatmaya başlamış:
-"Durumu söyleyince; çiftlik sahibi bir şampanya açtı, güzel karısı beni yanaklarımdan öptü, hatta elime biraz da para tutuşturdular..."
Trump sinirlenmiş:
-"Ne dedin ki onlara?"
Şoför yanıtlamış:
-"Valla, sadece doğruyu söyledim...
Ben Trump'ın şoförüyüm, domuzu öldürdüm. Onu haber vermek için geldim, dedim..."
SEVGİLİ DOSTLARIM
Dünya tam anlamıyla bir kaosun içerisinde...
İnsanların köleleştiği bir çağda yaşıyoruz. Savaşlar, açlık, adaletsizlik, haksızlık, hırsızlık, ahlaki çöküntü ve her türlü kirlilik hiç hız kesmeden ilerleyip giderken, bunlara bir de salgın hastalıklar eklendi. Bazı bilim adamları bu salgın hastalığın bile şüphelerle dolu olduğunu yazıp, söylemektedirler
Kapitalizmin ve neo-liberalizmin korkunç vahşeti, silah tekelleri, ilaç ve gıda şebekelerinin küresel hegomanyası dünya yı ve insanları yaşanmaz hale getirdi.
Pırıl pırıl bir dünya gibi sunulan bu fotoğraf karesinin neresindeyiz?
İnsan nerede? İnsanlık nerede?
Manevi dünyamız bir çölden farksız. İnsanlık o çölde bir yudum su bulma peşinde.
Tüketen ve tükettikçe tükenen bir insanlık...
Her sabah yorgun argın yatağından kalkan, saatlerinin büyük kısmını yollarda ve trafikte harcayan, akşama kadar koşup koşuşturan, en büyük dostu ve arkadaşı cep telefonları, tabletler ve bilgisayarlar olan, teknoloji tarafından esir alınmış, hiçbir anlam haritası kalmamış, sevgisiz, ümitsiz ve hedefsiz bir insan topluluğu...
Hayatımızda güzele ve refaha doğru bir yaşantı sunacak ve içinde bulunduğumuz çölü ummana çevirebilecek bir gelişmeyi hasret kalmış sevgili gibi bekleyen insan ne zaman bu arzularına kavuşacak.
İnsanlar eskiye göre daha çok mal, mülk sahibi olsalar da, daha mutlu, daha huzurlu olduklarını söylemek mümkün değildir.
Sosyologların yaptıkları bir araştırmaya göre, insanların teknoloji çağından önceki yaşamlarında, şimdikinden çok daha mutlu ve huzurlu yaşadıkları anlaşılmıştır.
Tüm dostlarıma hayırlı, huzurlu ve sağlıklı günler ve akşamlar diler sevgi ve saygılar sunarım.
Yorumlar
Kalan Karakter: