TÜRKÇE VARKEN...

İstiklal Marşı, herhangi bir milli marş değildir. Bu marş bundan 105 yıl önce, ülkemiz işgal altında iken kan, barut, gözyaşı içinde yazılmış bir bağımsızlık marşıdır. Türk milletinin milli varlığını ve bağımsızlığını temsil eden özgürlük marşıdır. Türkçe yazılmış, Türkçe okunmuş ve öyle devam edecektir. Dün (12.03.2026) İstiklal Marşımızın kabul edilişinin yıldönümünde, Karaman'da resmi bir tören düzenlenmiştir. İl Milli Eğitim Müdürlüğünün organizasyonu olan bu törende bir kız öğrenciye milli marşımızın iki kıtası Arapça olarak okutturulmuştur. Bu eylem, “kör göze parmak” misali- anlaşılıyor ki- bilinçli yapılmıştır. Bundan üç dört yıl önce de benzer bir olay başka bir ilimizde gerçekleştirilmişti. Karaman bilinçli seçilmiş gibi görülüyor. Neden? Karaman "Türk Dilinin Başkenti" olarak bilinmektedir. Karamanoğlu Mehmet Bey 1277 yılında bu topraklardan kalkıp Konya'ya varmış ve yönetime el koymuştur. Türkçeyi hakir gören, devlet kapısından dışarı kovan yöneticilere ders vermiştir. Konuşma ve yazı dili olarak Türkçe kullanılacağını ilan etmiştir. O gün Türkçeyi küçümseyen zihniyetin bugünkü temsilcileri de kendi dillerini önemsiz ve değersiz gördükleri için İstiklal Marşı'nı Arapça olarak okutma eylemini gerçekleştirmişlerdir. Bu durum kabul edilemez. Türk yurdunda, hele hele Karaman'da hiç kimse bu hadsizliği yapamaz. Yapanlar da sonuçlarına katlanırlar. Bu eylemin sorumluları kimlerdir? Öncelikle milli eğitim müdürü, ilgili okul müdürü ve programı hazırlayan öğretmen/ öğretmenlerdir. İlgililer hakkında gerekli soruşturma başlatılmalıdır. Dün olan sadece Türkçe ‘ye ve İstiklal Marşı'mıza karşı bir saygısızlık değil, bu marşın şairi M. Akif Bey'in manevi şahsiyetine de saygısızlıktır. Bu ülkede Türk dilinin önüne ve üzerine hiç bir dil çıkarılamaz. Herkes haddini bilmek zorundadır.