KARAMAN İL OLMAYI ÇOKTAN HAK ETMİŞTİ

21 Haziran 1989... Karaman için unutulmaz bir gündü. O gün gelen haberle Karaman il oldu. Ancak vefakâr Karamanlıların gönlünde hep aynı düşünceler vardı: "Karaman zaten il olmayı çoktan hak etmişti." Çünkü Karaman yol kenarında sonradan kurulan basit bir ilçe değildi. Türk dilinin başkenti idi. Türkçeyi devlet dili ilan eden Karamanoğullarının topraklarıydı.  Yunus Emre'nin sevgi, kardeşlik ve hoşgörü anlayışının asırlardır yaşadığı bir gönül yurduydu. Yıllarca Atatürk Parkında, çarşıda, pazarda, köy odalarında, bağda bahçede kısacası her yerde aynı sözler konuşuldu. İnsanlar Karaman'ın tarihine bakıyor, kültürüne bakıyor, gelişimine bakıyor ve aynı kanaate varıyordu: "Tarih yazan Karaman il olmalıydı " O yıllarda Karaman her geçen gün büyüyordu. Sanayisi gelişiyor, tarımı güçleniyor, eğitimde ve ticarette önemli adımlar atıyordu. Çalışkan insanları sabahın ilk ışıklarıyla işinin başına geçiyor, memleketini daha ileri taşımak için emek veriyordu. Hatırlayın Türkiye'nin en olaysız yeriydi. Nihayet beklenen gün geldi. Karaman'ın il olduğu haberi duyulduğunda büyük bir sevinç yaşandı. Çünkü bu karar sadece bir idari düzenleme değildi. Karaman'ın tarihine, kültürüne ve emeğine verilmiş bir değerdi. Yaşlılar geçmişi hatırlıyor, gençler geleceği hayal ediyordu. Herkes aynı duyguda birleşmişti: "Geç kaldılar ama sonunda hakkı teslim edildi." Bugün aradan geçen yıllara rağmen o heyecan hâlâ hatırlanır. Çünkü Karaman'ın il oluşu sadece Karaman'ın statüsünün değişmesi değildir. Bu, Türk dilinin başkentine duyulan saygının, Yunus Emre'nin sevgi mirasına verilen değerin ve Karaman insanının yıllarca süren emeğinin bir karşılığıdır. 21 Haziran 1989'da değişen yalnızca resmi kayıtlardı. Karaman'ın değeri ise zaten yüzyıllardır vardı. Ve Karaman, il olmayı gerçekten çoktan hak etmişti.